يا حضرت حق . . .

یا حضرت مولانا

اين جهان كوه است و فعل ما ندا                    سوي ما آيد نداها را صدا

  آنكه تخم خار كارد در جهان                                       هان و هان او را مجو در گلستان

 

مولانا فقط ايراني است و بس . . .

تلاش‌هاي گستاخانه كشور بي هويت تركيه عثمانی براي مصادره انديشمند , عارف , فيلسوف و شاعر بلند آوازه ايران زمين ، مولانا ( مولوي ) جلال‌الدين محمد بلخي ( و نه رومي ) روز به روز ابعاد وسيع تري به خود ميگيرد  . مولانا از دیدگاه عرفانی شخصیتی نیست که متعلق به یک کشور ( ایران ) باشد بلکه مولانا متعلق به کل بشریت است زیرا اندیشه اش فراتر از مرزهای ایران و منطقه و حتی بشریت است . ولی این دیدگاه عرفانی نباید موجب گم شدن هویت اصلی وی و سواستفاده برخی از کشورهای منطقه , جهت هویت سازی جعلی برای خود گردد . برخی با این دست آویز که هیچ کجای آثار مولانا بر ایرانی بودن وی اشاره نشده است میخواهند هویت اصلی وی را تغییر دهند . در صورتیکی عرفای بزرگ که از پوسته زمینی خود رها شده اند و به درجات کمال انسانی رسیدند از مرزهای خاکی نیز جدا و در نتیجه در جستجوی انسانیت هستند :

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر                         کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست . . . (حضرت مولانا)

همچون شیخ اجل حضرت حافظ که در دیوان گرانمایه اش اثری از نام ایران دیده نمی شود ولی آیا میتوان گفت حافظ ایرانی نبوده است ؟ یا سعدی , یا شیخ عطار , شمس تبریزی , بایزید بسطامی , ابوسعید ابوالخیر و . . . که هیچ کدام در آثارشان نامی از ملیت خود نبرده اند و همگی ایرانی هستند . عرفان , تصوف و صوفی گری نیازی به ملیت و مرزهای خاکی این جهان ندارد .

سهل انگاري ما ایرانیان كار را به جايي رسانده است كه مسئولان تركيه در سفر هيات اعزامي از سوي دولت ايران به آن كشور كتاب شاعر خودمان را به خودمان هديه مي دهند !! علي لاريجاني در سفري كه در نيمه نخست سال 86 به تركيه داشت در طي اقامتش در تركيه و ديدار با اردوغان نخست وزیر آن کشور كتاب اشعار مولانا را به عنوان هديه از دولت تركيه تحويل گرفت !!‌ از سوي ديگر ناآگاهي برخي از رسانه هاي ايران بر اين آتش سرقت بزرگ تاريخي و فرهنگي دامن مي زنند و از مولانا جلال الدين محمد بلخي به نام مولانا رومي ياد مي كنند و در برخي موارد هيچ نامي از ايران در كنار اين بزرگ مرد نمي آورند !!‌ در كدامين زمان از تاريخ مشاهده شده است شخصي كه به دليل نبود امنيت در آن برهه از زندگي اش مجبور به اقامت در كشوري شده باشد , پس از مدتي متعلق به آن كشور شده باشد ؟ خوشبختانه طي چند سال اخير بزرگان و مشاهير نامدار و مردمي ايران زمين منجمله استاد شهرام ناظري , استاد محمد رضا شجريان , استاد سيد خليل عالي ن‍‍ژاد , گروه کامکارها , استاد محمود فرچيان و . . . با برگزاري كنسرتهاي بزرگ موسيقي ايراني در جهان و خلق تصاوير عرفاني جهاني از مولانا مهر باطلي بر اين ادعاي كشور بي هويت تركيه زدند . تلاش هاي مردمي در نهايت در آبان ماه 1386 به گوش دولت ايران رسيد و ايران بزرگترين اجلاس گراميداشت مولانا را در ايران ( تهران , خوي , تبريز ) برگزار نمود . همايش بين المللي مولانا در تهران كه با حضور رئيس جمهور و رئيس مجلس شوراي اسلامي ايران آغاز شد نقطه عطفي در جنبش هويت طلبي دولت ايران دانسته مي شود زيرا در اين همايش بارها بر ايراني بودن مولانا تاكيد شد . تركيه امروزي كه همان امپراتوري متجاوز عثماني است و سالهاي بسياري بر ضد ايران اقدامات نظامي و متجاوزانه اي را داشته است پس از اتحاد كشورهاي اروپايي محكوم به متلاشي شدن شد ولي متاسفانه  امروزه بسياري از خاكهاي كردستان ما نيز در اشغال آنان مي باشد . تركهاي عثماني امروزه كوچترين امكانات رفاهي را از مردمان ايراني كرد انجا دريغ نموده اند و به هم ميهنان كورد ما لقب تركهاي كوه نشين داده اند !! اميد است با اتحادي مردمي و تلاشهاي گسترده دولت ايران اين سخنان ضد ايراني و حرکات ضد انسانی به پايان برسد . ترکیه باید به درستی بداند که حتی مولانا شناسان جهان و حتی ترک بر ایرانی بودن مولانا تاکید دارند . برای نمونه "گولپینارلی" مولانا شناس مشهور ترک وصیت کرده است که برای احترام بیش از حد به این عارف بزرگ ایرانی پس از مرگ بر سنگ مزارش به جای زبان ترکی به زبان پارسی که زبان ایرانی مولانا بوده است حکاکی کنند . عبدالباقی گولپینارلی ادیب، شاعر، محقق ، مولوی پژوه و ایران شناس برجسته در 1900 م. 1278 هجری شمسی ، در استانبول دیده به جهان گشود و پدرش احمد مدحت افندی معروف به آگاه روزنامه نگار بود. گولپینارلی تحصیلات ابتدایی را نزد پدر گذراند و از درس استادانی  چون فخرالدین افندی، یوسف افندی، احمد ناعم و شیخ علی به خوبی بهره برد و مشغول به تدریس شد و به معلمی در ناحیه چوروم پرداخت. در سال 1923 م. مجددا برای ادامه تحصیل به استانبول بازگشت و در 1927 م. از مکتب معلمان و در 1930.م از دارالفنون ادبیات (دانشکده ادبیات) فارغ التحصیل شد. سپس مدتی به دبیری ادبیات در دبیرستان های قونیه،  قیصریه، بالیکیسیر پرداخت و پس از مدتی به دانشکده ادبیات آنکارا رفت. در سال 1936 م . با نوشتن پایان نامه ای با عنوان زندگی یونس امره دانشنامه دکتری گرفت.  در سال 1942 م. برای تدریس تاریخ تصوف و ادبیات صوفیانه ترک به دانشگاه استانبول بازگشت. سخن گفتن این شخصیت بزرگ ترک از مولانای ایرانی و عشق و وابستگی اش به زبان پارسی مایه مباهات هر ایرانی و پاسخی به توهمات برخی کشورها همسایه است . مراسم بزرگداشت عبدالباقی گولپینارلی , مولوی شناس و ایران شناس مشهور ترک به مدت دو روز در تالار علامه امینی دانشگاه تهران برگزار شد . در این برنامه اساتیدی از ایران و ترکیه در مورد جایگاه مولوی و مولوی شناسی در فرهنگ امروز سخنرانی کردند .

چاپ تمبر مولانا توسط کشور دوست و برادر سوریه !!! و مشترک خواندن مولانا با سوریه و ترکیه و افغانستان !!!

چاپ تمبر مولانا توسط کشور افغانستان !!! و افغان خواندن مولانا !!!

با اینهمه اين تلاش‌ها كه به شكلي كاملا هماهنگ در تمام بخش‌هاي گوناگون بدنه دولت تركيه ديده مي‌شود، آن‌چنان است كه به‌تازگي يك نويسنده آمريكايي، قونيه را به‌عنوان يكي از 100 مكان برتر جهان معرفي كرده است. اين نويسنده زن در كتابي با نام «100 مكاني كه هر زني بايد از آنها ديدن كند» درباره مولانا و مقبره‌اش نوشته است: «شما نمي‌توانيد بدون شناخت مولانا، آثار او را درك كنيد و همچنين نمي‌توانيد پيش از ديدن مدفن مولانا در قونيه، او را بشناسيد.»

به اين ترتيب، يكي از گسترده‌ترين تلاش‌هاي شهرداري تركيه براي ترويج جذابيت‌ها و ارزش‌هاي قونيه در آثار مكتوب بازتاب يافته و انتظار مي‌رود اين فرايند همچنان ادامه يابد. فرايندي كه آغازش را بايد حدود 2 سال پيش دانست.

وقتي كه تركيه با يك دورخيز بزرگ و حساب‌شده، به يونسكو پيشنهاد داد سال 2007 را كه همزمان با هشتصدمين سال تولد او است، سال مولانا بنامد. از قضا، يونسكو با اين پيشنهاد موافقت كرد و مصطفي‌ايس، وزير فرهنگ و گردشگري تركيه گفت: «با موافقت يونسكو براي نام‌گذاري سال 2007 به‌نام مولانا، قصد داريم مراسم و جشن‌هاي ويژه‌اي براي بزرگداشت اين شخصيت بزرگ جهاني در نقاط مختلف جهان برگزار كنيم.»

به اين شكل و به‌سادگي، ابتكار عمل و هدايت ماجرايي كه از اساس به ايران تعلق دارد، به تركيه رفت و ايران تا حد يكي از كشورهاي مرتبط با اين موضوع تنزل يافت.پس از آن و بعد از آن‌كه كار از كار گذشت، يعني در شهريور سال 85، يعني حدود 7 ماه پس از اعلام موافقت يونسكو با پيشنهاد تركيه، مؤسسه پژوهشي حكمت و فلسفه، طرحي را براي بزرگداشت سال مولانا به دولت و مجلس ارائه كرد. اما هنوز هم حتي در زبان برخي از مسئولان فرهنگي نظام جمهوري اسلامي، حتي نام مولانا به غلط ادا مي‌شود.

محمدرضا شجريان در اين‌باره مي‌گويد: «در سال‌هاي اخير شاهد بوده‌ايم كه خيلي از هنرمندان جهان به مولانا توجه كرده‌اند، اما او را به نامي جز مولانا مي‌شناسند. در اغلب اين آثار از مولانا به‌عنوان رومي ياد مي‌شود. من اصلا نمي‌دانم چرا اين اسم را روي مولانا گذاشته‌اند و شناسنامه جعلي براي ايشان صادر كرده‌اند. مولانا بلخي است، نه رومي. ايشان در روم فوت كرده، اما نياكان او، پدر و مادرش ايراني بودند و در بلخ زندگي مي‌كردند.»

اما حتي بلخ نيز حالا در افغانستان است و اين واقعيت تلخ سبب شده حتي افغان‌ها نيز براي تصاحب مولانا دورخيز كنند.

شجريان ادامه مي‌دهد: «مولانا هرچه دارد از ايران دارد و تمام غزليات و آثارش به زبان فارسي است نه رومي. خيلي متأسفم كه گاهي خود ما ايراني‌ها هم او را با عنوان رومي مي‌ناميم. در جشن خانه موسيقي هم مي‌گفتند رومي، اعتراض كردم كه ما نبايد بگوييم رومي.»

اما تركيه با اتكا به محل دفن مولانا، تمام تلاش خود را براي معرفي اين شاعر و عارف ايراني با نام رومي به كار بست و متأسفانه در غياب اقدامات بين‌المللي مؤثر دولت ايران، تا حدود زيادي موفق شده است. شجريان در اين‌باره مي‌گويد: اخيرا شنيده‌ام كه حتي ابيات تركي براي مولانا جعل كرده‌اند و لابه‌لاي آثار او جاي داده‌اند.

حالا، تركيه مثنوي مولوي را به 24 زبان ترجمه كرده و به مقامات كشورهاي مختلف هديه مي‌دهد. يكي از اين مقامات، پاپ بنديكت است كه نسخه ايتاليايي مثنوي را همين دو روز پيش در حضور سفيران 40 كشور جهان، كاردينال‌ها و اسقف‌هاي حاضر در واتيكان دريافت كرد.

اثر جهانی استاد فرشچیان به نام مولانا و شمس تبریزی تقدیم به این عارف گرانمایه ایران زمین در پاسخ به ادعاهای واهی کشورهای همسایه

 

هیچ شک و شبه ای پیرامون ایرانی بودن مولانا وجود ندارد

 متاسفانه عدم شناخت درست از هویت ملی ما ایرانیان و همچنین وقاحت کشورهای بی هویت منطقه موجب شده است که امروزه مولانا در يونسكو به‌نام ايران , افغانستان و ترکیه ثبت شده باشد !!! عارفي كه از يك سوي حتي يك خط متن تركي ندارد و اساساً هيچ ربطي به جز ميهماني در ترکیه پيدا نمي‌كند و از سوي ديگر تا سيصد سال پيش هم اصلا كشوري به نام افغانستان در هيچ كجاي جغرافياي تاريخ جهان ديده نمي شده و هزاران سال ( در دوره مادها , هخامنشيان , اشكانيان , ساسانيان , سامانيان و آل بویه , خوارزمشاهیان , ایلخانیان , تیموریان , صفویان , نادرشاه افشار و حتی چندین سال در دوره قاجار  )  افغانستان کنونی تنها بخشي از خراسان بزرگ ايران محسوب مي شده , امروز ادعاي مالكيت بر هويت ملي ايرانیان را دارند كه بيش از چهار هزار سال تاريخ مكتوب دارد و بيشتر خاورميانه را با فرهنگ و هويت غني خود پوشش داده است . خراسان بزرگ نیز مانند شهرهای سمرقند , بخارا , خوارزم , باکو , شروان و دربند ايران ( در قفقاز و آسیای میانه ) توسط استعمار روس و انگليس به اشغال در آمد و در سال 1744 ميلادي از بطن سرزمينهاي غصبي دولت سياس و متجاوز بريتانيا كشوري ساختگي به نام افغانستان ( آريانا يا همان خراسان بزرگ ايران ) بنا نهاده شد و نخستين پادشاهي به ظاهر مستقل اين كشور را احمد شاه ابدالي تشكيل داد . افغانستان رسما در سال 1919 اعلام استقلال كرد . از آن روز تا كنون افغانستان در فقر , فساد , مواد مخدر و عقب ماندگي گسترده دست و پنجه نرم مي كند و از يكسو حاصل اين سيصد سال اسعتمار روس و انگليس در اين كشور به وضوح ديده مي شود و از سوي ديگر حاصل جداشدن شهري ايراني از پيكره ايران بزرگ آشكارا ديده مي شود و امروز نيز متاسفانه آريانا ايران ( افغانستان كنوني ) در دستان طالبان , ارتش ناتو و آمريكا در خون و عقب ماندگي غوطه ور است . آنچه كه مسلم است بلخ نيز مانند دیگر شهرهای افغانستان : هرات , باميان , بدخشان , نيمروز و قندهار شهري كاملا ايراني است و دولتمردان ايران كنوني و ملت ايران ميتواند با آشکار کردن اسناد تاریخی و منطقه ای مالکیت ایران بر شهرهای افغانستان را تائید کنند و براي بازپسگيري آن از دست نيروهاي بيگانه اقدام كند . مردم امروز افغانستان به هیچ وجه یک ملت واحد و جدای از ایران نامیده نمی شوند زیرا از دیدگاه زبانی هم زبان هستیم ( پارسی ) از دیدگاه نژادی آریانا می باشند یعنی آریایی ایرانی نژاد محسوب می شوند . از دیدگاه مذهب یکی می باشیم و همچنین جشنهای ملی آنان همان جشنهای ملی ایران است منجمله نوروز و آتش افکنی و . . . آنچه که موجب استقرار استعمار روس و انگلیس در خراسان بزرگ ( افغانستان ) شده است را میتوان موقعیت مهم این شهر ایرانی در منطقه انرژی زای خاورمیانه دانست و از سوی دیگر نفت , گاز , مس , اورانيوم , گوگرد , سرب , روي , كروميت , سولفات باريم و ديگر منابع خدادادي اين شهرها . در دنياي امروزي ضرورت پسگيري شهرهاي ايراني بيش از پيش محسوس است .

سخنان بي پرواي مولوي كه بيان مي دارد من از پس بزرگان ايراني ( همچون عطار نيشابوري و سنايي و . . . ) به وجود آمدم و انديشه آنان راهگشاي من بوده است و نام نبردن از هيچ شخصيت ترك , رومي یا افغانی دليلي دیگر بر هويت ايراني وي است :‌